Volgens de overlevering heeft de grote wijze Vyasa de Veda’s 5000 jaar geleden neergeschreven. Hij verdeelde de Veda’s in de Samhitas (Rig Veda, Sama Veda, Yajur Veda, en Atharva Veda), Brahmana’s, Aranyaka’s, Sutra’s, Purana’s en Upanishads.

De Vedische teksten gaan over uiteenlopende onderwerpen, zoals spirituele ontwikkeling, geneeskunde, landbouw, astrologie en leiderschap.

De belangrijkste overgeleverde werken zijn:

De Bhagavad-gita

De Bhagavad-gita – die 5000 jaar geleden door Heer Krishna is gesproken – is het belangrijkste boek over Vaishnava-filosofie en bevat een samenvatting van de Vedische wijsheid.

De Bhagavad-gita is een dialoog tussen Heer Krishna en Arjuna, vlak voordat er een verwoestende strijd losbarst. Arjuna wil zijn verplichtingen als krijger opgeven en besluit niet te vechten. Arjuna vraagt Krishna hierop over de betekenis van het leven en wat er gebeurt na de dood.

Onder andere de volgende onderwerpen komen aan bod:

* Het proces van hoe we blijvende vrede en geluk kunnen bereiken;
* Het verschil tussen het lichaam, de ziel en het bewustzijn;
* De voordelen van yoga en meditatie;
* Het belang van kennis en onzelfzuchtig handelen.

De Bhagavad-gita is de essentie van de oude spirituele wijsheid van India en brengt vragen aan bod die filosofen al eeuwenlang stellen.

Het Srimad-Bhagavatam

Het Srimad-Bhagavatam is een episch en literair klassiek werk waarin alle aspecten van menselijke kennis aan bod komen. Vyasa was geïnspireerd om de diepgaande essentie van de Vedische kennis in de vorm van het Srimad-Bhagavatam te presenteren. Het Srimad-Bhagavatam staat ook wel bekend als de ‘gerijpte vrucht’ van de boom van de Vedische literatuur, omdat het de meest complete en gezaghebbende uiteenzetting van Vedische kennis is.

Het Srimad-Bhagavatam begint met de verklaring dat het bedoeld is voor mensen die zich serieus spiritueel willen ontwikkelen en dat er daarom geen sektarische religieuze ideeën, filosofisch giswerk of wereldse bekommeringen in aan bod komen.

Mahabharata

Het Mahabharata is een van ‘s werelds grootste epossen en kan op drie manieren geïnterpreteerd worden.
1. Als het verhaal van een koninklijke familie die in een broederoorlog verwikkeld is geraakt. Op dit niveau beschrijft het Mahabharata het belang van kwaliteiten als moed, heldendom en heiligheid.
2. Vanuit een ethisch perspectief wordt de oorlog gezien als het eeuwige conflict waar we dagelijks mee geconfronteerd worden: tussen goed en slecht, gerechtigheid en ongerechtigheid, waarheid en leugens.
3. Op een spiritueel niveau gaat het over de strijd tussen het hogere zelf en het lagere zelf, de oorlog tussen onze spirituele roeping en de verlangens van het lichaam, de geest, de intelligentie en het ego.