Sommige filosofen geloven dat God geen persoon is. Omdat onze lichamen vergankelijk, vol onwetendheid en ellendig zijn, concluderen zij dat God niet een dergelijk lichaam kan hebben, noch een dergelijk vorm. Ze hebben de juiste veronderstelling dat God niet beperkt is, zoals wij zijn, maar ze vatten onjuist samen dat hij vormloos moet zijn. Ze geven er de voorkeur aan om God te zien als een onzichtbare kracht, het totale universum of een andere vorm van alles doordringende waarheid.

Geen vorm?
Wanneer men uitsluit dat God een vorm heeft legt dat juist een beperking op een entiteit die zonder beperkingen hoort te zijn. Hoe kan de bron van alle vormen geen vorm hebben? Waarom zou een onpersoonlijke God aanleiding geven tot iets, iets dat orde en symmetrie en dergelijke eigenschappen heeft? Het ontkennen van de persoonlijke vorm van God geeft blijk afgunst om Hem. Als God onpersoonlijk zou zijn, dan zouden we groter dan Hem zijn, omdat wij als personen iets zouden hebben dat Hij niet heeft. Maar God is de oorsprong van alle wezens. Aangezien wij een vorm hebben, hoe zou het dan kunnen dat Hij er geen een heeft? Als God geen persoon is, hoe kunnen Zijn zonen dan personen zijn? De Bijbel bevestigt ook dat de mens is gemaakt naar het evenbeeld van God.

Eeuwig Jong
De vedische geschriften leren ons dat één van de verschijningen van God onpersoonlijk is, maar dat Hij in zijn uiteindelijke gedaante een persoonlijke vorm heeft die eeuwig is, en vol van kennis en gelukzaligheid. Hij is niet gewoon een persoon, Hij is de Allerhoogste Persoon. Ondanks dat Hij de oudste is van wezens, is Hij altijd jeugdig; Zijn transcendentale lichaam wordt nooit oud. Parashara Muni, een grote wijze uit het oude India, defineerde God als de enige die de zes volheden bezit: volmaakte weelde, kracht, roem, schoonheid, kennis en onthechting. Ieder van ons kan deze kwaliteiten voor een deel hebben maar God heeft ze volledig.